Scheldekaaien

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
De Scheldekaaien liggen de Antwerpenaren na aan het hart. AAW gaf hen inspraak bij het herinrichten ervan. In de eerste ronde dachten meer dan 800 burgers mee na over het masterplan.

“Spreek mensen aan op hun buikgevoel, laat hen vertellen over hun beleving”

Wat?

De Antwerpenaren kregen tussen 2008 en 2014 inspraak bij het herinrichten van de zeven kilometer lange Scheldekaaien. AAW zette een vernieuwend traject op om de interactie tussen bewoners, gebruikers, ontwerpers en betrokken overheden vorm te geven.

Waarom?

Koen Kuylen:
“Voor Antwerpen Aan ’t Woord, ACW Antwerpen en Unizo stad Antwerpen sprak het voor zich dat Antwerpenaren en bezoekers van de stad zouden meedenken over het herinrichten van de Scheldekaaien. Door de massale reactie op de bevraging ‘Scheldegevoel’ konden we het stadsbestuur overtuigen om van bij de ontwerpfase de burger actief te betrekken. AAW heeft geleerd dat je mensen best aanspreekt op hun buikgevoel. Vraag hen niet om in een participatiestructuur te stappen, wel om hun beleving te vertellen. Volgens deze principes organiseerden we het overleg. We tekenden een vernieuwend traject uit. Dat gebeurde niet zonder groeipijnen, maar we bereikten er wel een belangrijke mijlpaal mee in de participatiegeschiedenis van Antwerpen. Bij het verder uitwerken van de plannen bewaakt AAW dat inwoners, ondernemers, verenigingen, … betrokken partij zijn. De eerste ontwerpen legden we op open vergadermomenten naast de bevindingen van de inspraakmomenten.”

Waarden?

  • Geen discussie zonder kennis van zaken. Daarom gaat er tijd en kennis naar het voorbereiden van de gespreksrondes. De start is een brede sensibilisering en informatieverspreiding van wat er te gebeuren staat op de kaaien.
  • Gespreksleiders krijgen een opleiding gesprekstechnieken. De gesprekstafels werken volgens een duidelijk en strak draaiboek.
  • Diverse doelgroepen worden aangeschreven om deel te nemen aan de gesprekken. Participatie werkt als de juiste deelnemers aan tafel zitten. In de eerste plaats gaat het om burgers. Verder betrek je best een aantal experten, zoals buurtbewoners en stadsarchitecten. Politiek verantwoordelijken moeten deel uitmaken van het proces, want zij maken de keuzes. De verantwoordelijke ambtenaren zijn ook partner, omdat ze instaan voor de uitvoering. Elke partij bezit kennis en expertise.
  • Wat doet het beleid met de aanbevelingen? Een motivatieplicht ten opzichte van de werkgroep, maar vooral ten opzichte van de deelnemers van het participatieproject is vanzelfsprekend. Het is een kwestie van openheid en respect.

Resultaat?

  • Er was meerdere malen interactie tussen bewoners, gebruikers, ontwerpers en betrokken overheden.
  • Het participatietraject spitste zich toe op het voorontwerp bij het masterplan. In de eerste ronde dachten meer dan 800 Antwerpenaren aan 97 verschillende dialoogtafels mee na over het masterplan voor de Scheldekaaien. Daaruit kwamen 543 aanbevelingen, waarmee de ontwerpers aan de slag gingen. Nadien volgden 12 tafelgesprekken voor de tweede ronde van de deelprojecten Sint-Andries, Centrum en Droogdokkenpark.
  • Dankzij dit project weet AAW welke afspraken je in een dergelijk traject vooraf dient te maken. Waarover krijgt de groep inspraak, waarover niet? Over welk budget beschikt de werkgroep? Dat is belangrijk, want hiermee maakt het beleid duidelijker wat de intentie is. Hoe verdeel je rollen en verantwoordelijkheden? Wie faciliteert? Hoe honoreert het beleid de resultaten?

Tijdlijn

  • 2008

    onlinebevraging Scheldegevoel: wandelingen langs de kaaien, infozuilen, ...
  • 2009

    gesprekstafels over schetsontwerpen, na vormingsavonden voor gespreksleiders
  • 2009

    verslag en terugkoppeling aan ontwerpers
  • 2010

    deelprojecten: Rijnkaai - Sint-Andries, Zuid - Parkings centrale deel - site van het Loodswezen - Droogdokkenpark
  • 2011-2013

    terugkoppeling op het voorontwerp
  • 2014

    deelprojecten: Schipperskwartier en Centrum